Graancirkeldag 26 juni 2015


Datum:28-06-2015 - Door: Ellen Engelman

 

Vrijdag 26 juni 2015

 

 

 

Graancirkeldag

 

Een paar dagen eerder las ik over de graancirkel die was gevallen bij Zevenbergen (NB). Ik zag de plaatjes en terwijl ik ernaar keek voelde ik die energie weer langs mijn ruggewervels gaan. De energie die ik altijd zal blijven herkennen. Beginnend onderaan mijn wervels en dan eindigend in een cirkel bij mijn kruinchakra. Nadrukkelijke energie, je kunt er niet omheen! Om voor eens en voor altijd een mening te kunnen vormen over de cirkels in Nederland, besluit ik tijd vrij te maken om de cirkel te bezoeken; vrijdag, dan zal het niet zo druk zijn.

Bij mijn auto aangekomen blijkt dat mijn linker zijspiegel is gestolen. Is dit een teken dat ik toch maar niet moet gaan? Maar als ik mijn garagenjongen bel en die zegt dat hij er nog wel eentje heeft liggen, dan word ik alleen maar gesterkt in mijn beslissing. Met iets vertraging kan ik toch vertrekken. De tomtom geeft aan dat het vanaf de garage 1.11 uur is, als dat geen signaal is.

Aangekomen in Zevenbergen brengt de tomtom me recht naar de locatie midden in het Brabantse platteland. Er staan nog twee auto’s. In tegenstelling tot in Engeland, is hier netjes met rood-wit lint aangegeven hoe je moet lopen.

Als ik naar de cirkel toe loop hoor ik zacht gebrom. Dat later weer weg ebt. Ik voel niet meteen krachtige energieën, maar heb wel weer die stroom langs mijn ruggegraat begint voorzichtig. Later wordt die sterker. Ik moet er altijd even over nadenken of ik die wel prettig vindt, ze is ook dwingend, erg aanwezig. In de grote cirkel liggen twee mensen en komen later ook nog twee erbij die dan een uitgebreide conversatie met elkaar beginnen. Wat de rust wel verstoort. Maar ik vind dat ik bij mezelf moet kunnen blijven en dat lukt ook. Ik kies de grootste van de kleine cirkels om een tijdje te verblijven. Ik leg een appel neer, een doosje met mijn visitekaartjes en moet even hannissen met de vellen aluminiumfolie die ik het meegenomen, want er staat een briesje. Ik las dat je die kunt opladen met genezende energie door ze even in de cirkel te leggen. Maar door het briesje blijven ze niet zomaar op het graan liggen. Nadat ik de vellen een voor een heb opgeladen, stop ik ze in een map in mijn rugzak. Ze blijven hier in de energie, dat zal wel doorwerken. Daarna neem ik de tijd om rustig in mezelf te zijn. Ik krijg dingen door over mijzelf en mijn kinderen. Het raakt me diep en ik voel me hoe langer hoe meer opgezogen in die cirkel, spiraal waar ik insta.

Uiteindelijk is de grote cirkel leeg. Ik weet dat ik niets ‘gemist’ heb door daar niet te zijn, maar wil toch  nog even voelen hoe het daar is. Mijn tas zet ik in het centrum van de grote cirkel (wat blijkbaar meer mensen voor me hebben gedaan want er is een kale plek)

En als ik nog een keer rustig de grote cirkel heb gelopen is het klaar.

Met tegenzin ga ik door het maaispoor weer naar de weg. Stop nog geld in de melkbus voor de boer. Het bezoek was onbetaalbaar, maar het is een gebaar.

Toen ik in Engeland een graancirkel had bezocht heb ik daar een heel heftige ervaring gehad, die nog dagen, weken nazinderde. Naar later bleek was mijn Kundalini 'kanaal' in één keer doorgeblazen, zoals men dat zegt. Heel heftig en ik ben daar behoorlijk ziek van geweest (duizelig en misselijk). Nu kon ik nog goed naar huis rijden, maar daarna sloeg de vermoeidheid wel toe. De volgende ochtend was mijn energieniveau weer normaal.

Inmiddels heb ik één vel aluminiumfolie gebruikt voor mijn onwillige been. De tijd zal leren wat daarvan het effect is. De vellen voelen in ieder geval heel ‘tintelend’. Dezelfde energie die langs mijn rugwervels stroomt. Ik houd jullie op de hoogte van de daarmee behaalde resultaten.

Het was een ervaring die ik voor geen goud had willen missen. En hoe men ook over graancirkels en hun authenticiteit moge denken. Je stapt in een andere dimensie als je in een graancirkel stapt.