De laatste loodjes; het is bijna december 2012


Datum:03-11-2012 - Door: Ellen Engelman

De laatste loodjes… het is bijna december 2012.

Het duurt niet lang meer voordat het 21-12-2012 is en 12-12-2012 is nog dichter bij.
Jarenlang heeft het jaartal 2012 in onze gedachten gespeeld. Sommigen maken er grappen over, anderen nemen het (te) serieus, en sommigen ook, verdienen er, vaak veel, geld aan. Maar iedereen heeft er een mening over, zelfs zij die beweren totaal wars te zijn van spiritualiteit.

Hoewel er nog steeds een constante stroom is van al dan niet gechannelde (vanuit de lichtwereld doorgekregen) boodschappen die dagelijks mijn beeldscherm siert, is er toch een soort van stabilisering. Natuurlijk, er zitten nog steeds boodschappen bij die de lezer erop voorbereiden dat hij of zij afscheid zal moeten gaan nemen van al die geliefden die ‘het niet begrijpen’ en dus niet zullen meekunnen in de nieuwe orde die straks gaat ontstaan. Op welke manier wij (ik ga er maar voor het gemak even van uit dat ik één van de gelukkigen ben die wel mee mag naar de nieuwe tijd) horen hoe die mensen gaan worden geëlimineerd wordt niet uitgelegd, maar volgens de schrijvers is het duidelijk dat het zo zal gaan.

Een jaar of drie geleden keek ik met veel respect naar de dagen waarin we nu leven. En nu we er helemaal middenin zitten lijken we al gewend te zijn aan alle chaos om ons heen. Steeds meer beerputten over misbruik, omkoping, vriendjespolitiek worden opengetrokken. We wisten ergens wel dat het bestond, maar op zo’n schaal? Geef toe, dat kon zelfs de ergste pessimist niet bedenken.
Het weer is grillig. Op de dag dat de klok werd verzet naar de wintertijd lag er al meteen een pak sneeuw in een deel van Europa, zo vroeg is de winter nog nooit geweest. Tropische stormen, orkanen, hevige regenval, aardbevingen en overstromingen zijn aan de orde van de dag. Moeder aarde en haar bewoners worden nog even goed door elkaar geschud. Het is alsof men wil benadrukken dat aardse bezittingen eindig zijn. Kijk maar eens naar de plaatjes van al die enorme auto’s en jachten na de orkaan Sandy aan de oostkust van de VS (1 november 2012).

En om daar op in te haken: dat is ook zo. Ons materiële bezit is niet gegarandeerd. Natuurlijk is het belangrijk dat je een dak boven je hoofd hebt, warmte, veiligheid, maar is het niet nog veel belangrijker dat je de liefde ervaart van hen die met je verbonden zijn. Van je verwanten, maar ook vrienden of diegenen die je misschien niet zo noemt, maar met wie je toch een intense verbinding hebt. Liefde, de verbinding van ziel tot ziel, hart tot hart, dat is waar we op moeten kunnen vertrouwen. Dan kunnen we, wat er ook moge gebeuren op of rond die laatste dagen van 2012 met ons allen aan.

Amersfoort, 1 november 2012