Van coach naar winkeljuffrouw


Datum:23-07-2017 - Door: Ellen Engelman

Van coach naar winkeljuffrouw

 

Het was op! Ik wilde en kon mezelf niet meer ‘in de markt zetten’. Ik was daar al nooit goed in geweest, maar na een paar jaar verplichte pauze, kon ik, ondanks een opfris traject het niet meer opbrengen. Van mij hoorde je niet meer dat ik de beste was en je toch beslist bij mij moest zijn. Niet dat ik mezelf niet meer vertrouwde met clienten, maar er zijn er al zoveel die roepen dat ze de beste zijn, te veel. Een overkill aan aanbod van zeer divers niveau. Ik had geen zin meer om mensen te overtuigen dat ze bij mij in goede handen waren.  Het was klaar.  Ik ging mijn inkomen wel op een andere manier verwerven.

Maar ja, solliciteren als secretaresse op je 62e is geen verheffende bezigheid. Hoe zwaar het cv, hoe goed de brieven ook, na 40 sollicitatiebrieven zelfs geen enkel gesprek. Einde verhaal.

Toen wist ik het even niet meer. Geen inkomen tot aan mijn 67e, en dat terwijl ik altijd de rust van een regelmatig inkomen had gehad; dat gaf veel onzekerheid en daar kreeg ik het, ook letterlijk, benauwd van.

Tot die middag in januari 2017 toen mijn dochter Roos binnenstapte. El, we moeten eens praten. Jij hebt geen inkomen en ik ook binnenkort niet meer. Sinds mijn kindertijd wil ik al een winkel. Dat wil ik nu gaan uitvoeren …. samen met jou. Ze toverde een schriftje uit haar tas waarin ze alles al had opgeschreven. Wat, hoe, waar, wanneer over alles was nagedacht. Vanaf het moment dat ze begon te vertellen begon het te stromen in mij en met haar werd ik hoe langer hoe enthousiaster.

We zijn in januari begonnen vanaf nul. Gewoon met een middag alle modewinkels bezoeken, zien waar en wat voor paskamers, hoe de toonbank, de houding van het personeel, en toen we een beeld hadden van hoe we het wel en ook juist niet wilden, zijn we erin gedoken. Stap voor stap. Fundraising, ruimte zoeken, leveranciers selecteren, interieur ontwerpen en alles wat er zoal voor een winkel komt kijken en dat is waanzinnig veel.

Uitgangspunt van de winkel is betaapbare, fantasievolle en kleurrijke kleding, schoenen en accessoires voor dames. En inmiddels hebben we ook fantasievolle sokken en overhemden voor heren. Dames maten van 34 tot en met 56. Dus ook forse vrouwen kunnen bij ons een prachtige jurk kopen. De jurken importeren we zelf vanuit Engeland, zodat men ook iets origineels koopt.

Keihard hebben we gewerkt totdat en nadat op 8 april The Little Shop of Colours haar deuren opende. Nu alweer dik drie maanden geleden. Van een sociaal leven is de afgelopen maanden geen sprake geweest, maar het is het meer dan waard. Zo langzamerhand krijgen we een ritme en hebben we beiden minimaal twee dagen in de week vrij zodat ook dat sociale leven stukje bij beetje weer kan worden opgebouwd. Als ik in de winkel ben ben ik in mijn element. Meer (dat kan ik op mijn leeftijd met een gerust hart zeggen) dan ik ooit in enige baan ben geweest. Ik kijk om me heen en ben hartstikke trots op wat we neer hebben gezet en wat stukje bij beetje groeit. Steeds meer mensen weten onze winkel te vinden en er is niets mooiers dan een vrouw die staat te stralen in haar bloemetjesjurk voor de spiegel. Sommigen maken zelfs een dansje door de winkel. Wat mooi dat wij dat voor vrouwen kunnen betekenen.

De winkel heet The Little Shop of Colours en zit in Amersfoort. Vindbaar op internet en op Facebook. Ik zal in de toekomst nog wel meer schrijven over dit bijzondere fenomeen. Maar hoe dan ook maak ik elke week nog plaats en ruimte voor 1 of 2 clienten. Omdat ik dat vak ook zo prachtig vind, en omdat ik weet dat de mensen die vanzelf naar je toekomen al helemaal bij jou moeten zijn.

Ik heb een erg druk leven, maar geniet  van alles waar ik mee bezig ben. Elke dag!