Januari 2014


Een zondagse steek houdt geen week.

zei mijn goede vader altijd. En zie hier. Op eerste kerstdag maak ik een mooie nieuwsbrief, maar bij het versturen gaat er van alles mis. Ik krijg hele porties tot twee keer toe terug en op een gegeven moment weet ik nauwelijks nog naar wie wel en wie geen nieuwsbrief is verzonden. Ik vertrouw er maar op dat iedereen die er eentje moest hebben er ook een gehad heeft, en als je hem hebt gemist, aarzel dan niet en vraag er alsnog eentje op. Deze nieuwsbrief verstuur ik op dinsdag 28 januari, de geboortedag van mijn moeder, die dol was op sneeuw, vandaar het plaatje  hierboven.

Het nieuwe jaar is maar meteen goed begonnen. Er zit beweging in de verkoop van het huis. Zoiets is niet in twee weken definitief geregeld, maar hoogstwaarschijnlijk moet ik gaan omzien naar een nieuwe stek. De oplevering zal ergens eind juli zijn, dus ik heb gelukkig de tijd om wat afwegingen te maken, want met de huidige crisis staan de banken niet te popelen iemand met een onzeker inkomen zoals ik, geld te lenen, ook al is het veel minder dan het toekomstige huis waard zou zijn. Een aardig appartementje zou al mooi zijn. Maar zoals in elke situatie heb ik er alle vertrouwen in dat ik krijg wat het universum voor me in petto heeft. Natuurlijk niet zonder proactief te zijn, maar er is ergens een mooie plek voor mij. Toegegeven, voor iemand die zo van controle en zekerheid houdt als ik, is dit wel een lastige situatie, een les zullen we maar zeggenJ. Wordt vervolgd. Ik houd jullie natuurlijk op de hoogte van de ontwikkelingen. In deze periode van loslaten ben ik net weer in de positie om de contacten met diegenen waar ik op gesteld ben weer nieuwe leven in te blazen. Dat kon door omstandigheden een paar maanden niet maar één voor één komen de mensen, in combinatie met gebeurtenissen, weer terug in mijn leven. Naar de film, naar de sauna (met kaartjes die ik zomaar gewonnen had), naar een voorstelling, alles in aangenaam gezelschap. En thuis ook nog eens iemand waarvoor ik nog even kan zorgen, totdat ze weer helemaal in haar kracht staat. Wat een vol leven!

Daarnaast beginnen vanaf februari de activiteiten weer te lopen. Beurzen, dagworkshops én cursussen Dialoog met je Gids en ook nog een avond “Spelen met spiritualiteit”. En dat alles in Amsterdam, Alkmaar, Bussum, Westerland en natuurlijk Amersfoort. Je hebt het voor het kiezen; de agenda staat in deze nieuwsbrief. Het is heerlijk om weer aan de slag te gaan. Mijn kennis (en ervaring) te delen zodat anderen hun leven ook op deze manier kunnen verrijken.

Agenda 2 februari Amsterdam Light/Spiritbeurt in Mirror Centre 12 – 17 uur Ellen heeft een tafel 8 februari Alkmaar Dialoog met je Gids in één dag 10 – 17 uur 18 februari Amersfoort Spelen met Spiritualiteit; ga een avond aan de gang met energie, gidsen, kaarten, gedachtenkracht en nog veel meer; aanvang 20.00 uur 2 maart  Bussum  Light/Spiritbeurs de Uit-Wijk 12 – 17 uur Ellen heeft een tafel 5 maart  Amersfoort Start Dialoog met je Gids, cursus in vier avonden (12, 26 maart en 9 april) aanvang 20.00 uur 16 maart Amersfoort Dialoog met je Gids in één dag 10 – 17 uur 23 maart Amersfoort Dialoog met je Gids in één dag 10 – 17 uur (Dit is in principe een besloten groep)

Er zijn nog een aantal plaatsen beschikbaar; voor alle informatie en prijzen de agenda op de website, waar ook meteen aanmeldingsformulieren per agendapunt staan.

Ik hou van mij! Het is een regelmatig terugkerend thema in consulten met cliënten. Met name vrouwen met een gezin hebben de neiging zichzelf volledig weg te cijferen, ten gunste van die ander(en). Maar ook binnen relaties van 2 personen, in welke verbinding ook komt het veel te vaak voor. Ook met je baas heb je een relatie. En dat die hiërarchisch is, is een feit, maar dat betekent nog niet dat hij of zij over jouw grenzen mag gaan. Wederzijds respect is onder alle omstandigheden noodzakelijk. Als dat respect je niet gegund wordt, zul je het moeten afdwingen. Niet kwaadschiks, maar door er te staan, volledig in je kracht. In het geval van de baas is het credo: ik ben er natuurlijk voor je, maar ik blijf bij mezelf. En daar waar dat bij je baas geldt, is dat natuurlijk ook zo bij vrienden, vriendinnen, kinderen, ouders, partners, leraren …….. JIJ bent voor jezelf de belangrijkste. In de workshop Klaar voor de Ware is het een vast moment. We nemen de tijd om naar Harrie Jekkers te luisteren met zijn rake lied. Van jezelf houden is onontbeerlijk voordat je het avontuur aangaat om een ander te zoeken om van te houden. Het heeft geen zin jezelf weg te cijferen, klein of onzichtbaar te maken, want uiteindelijk ben jij zelf degene tegenover wie je verantwoordig moet afleggen. Zorg dat je jezelf serieus neemt en kijk eens in de spiegel. In het begin zal het lastig zijn om het te zeggen, maar het zal hoe langer hoe vanzelfsprekender worden om tegen die persoon in de spiegel te zeggen “Ik hou van je” en het nog te menen ook. Je mag jezelf in het middelpunt zetten. Dat ben je aan jezelf verpllicht. Egocentrie noemen we dat, en dat is goed. Niet te verwarren met egoïsme; dat gaat ten koste van de ander en dat is niet de bedoeling. Bij deze de uitdaging om eens na gaan hoe je over jezelf denkt. Wees eerlijk en als je ontdekt dat je niet onvoorwaardelijk van jezelf houdt, ga daar dan aan werken. Je zult zien dat je daarvan zekerder, rustiger en sterker wordt. En als je die liefde voor jezelf dan ook naar anderen kunt uitstralen, dan kunnen we met ons allen de wereld weer een beetje mooier maken. En voorzichtig zou je ook eens om je heen kunnen kijken of de relaties die je met anderen hebt in balans zijn. En zo niet, naar welke kant die balans dan doorslaat. Dat is nog lastiger dan in de spiegel zeggen dat je van jezelf houdt, maar wel heel nuttig voor jezelf én voor die ander. De versie van dit onovertroffen lied die ik jullie voorschotel is er een met een glimlach, maar niettemin komt de diepe waarheid van de tekst binnen, misschien wel meer als het zó gebracht wordt. De link zet ik met opzet aan het eind van de tekst hierover. Neem alsjeblieft even je tijd om hier rustig naar te luisteren.

Kromkommer.com Te krom, te dik, te klein, te veel.… te gek! Zo’n 5 tot 10% van alle groente en fruit in Nederland wordt verspild vanwege hun ‘looks’. Maar ook overproductie binnen de keten zorgt voor verspilling. Met de smaak en kwaliteit van deze groente is niets mis, maar toch belanden ze vaak op de afvalberg, bij veevoer of in de biovergister. Dat is toch krom? Kromkommer gaat verspilling tegen en brengt op allerlei manieren deze groente weer terug op JOUW bord. Aldus de introductie op de kromkommer(.com) site. Een sympathiek initiatief dat nu nog serieuzer wordt aangepakt. De dames van Kromkommer gaan de markt op met soepen die gemaakt worden van deze ‘mismaakte’ groenten. Daarvoor moet er wel het een en ander logistiek worden geregeld en daar is geld voor nodig. Vandaar het crowdfunding project. Een tientje (of meer) maakt je “gekke-groente’-held” en wie wil dat nou niet zijn? Ik weet dat veel lezers van deze nieuwsbrief bewust met voedsel omgaan, vandaar dat ik het hier noem.

Ontroerend. Deze stoere motormuizen hebben het hart op de goede plek. Ze werpen zich op als beschermers van misbruikte en mishandelde kinderen.

De man met de gitaar Kwam voorbij op facebook.  Estas Tonne, intrigerend om te zien (let op het wierookstokje) en mij bezorgde het luisteren kippenvel. Kies zelf maar of je je ogen open of dicht hebt als je naar hem luistert J

Ontgiften? Jelle Hermus is nog jong, maar zijn site soChicken liegt er niet om. Op een informele manier deelt hij zijn kennis en wijsheid. Niet alleen omdat het voorjaar er weer aankomt, maar omdat het altijd goed is om weer eens kritisch te kijken naar wat we eten en drinken een lijst met 40 manieren om te ontgiften. En als je dan toch op zijn site bent, kun je ook meteen zijn gratis E-book “Geluk in een eierdop” downloaden.

Wie is hier nu de kwakzalver? Ooit maakte iemand op wie ik erg gesteld was een eind aan haar leven, omdat ze dat leven, dat zich afspreelde in een gesloten kliniek, niet meer aankon. Toen voelde ik me, eerst bij de bezoekjes aan haar, en later bij en na haar overlijden, machteloos woedend. Dat moest toch allemaal ook anders kunnen. Zonder sleutelbossen en medicatie die iemand elke paar weken een volledig ander persoon maakte? Later, wel twintig jaar later, heb ik de HBO opleiding tot polyenergetisch therapeut gedaan en al tien jaar begeleid ik met veel liefde mensen die het even niet meer weten in het leven. En hoe ingewikkeld dat ook moge klinken, daarmee heb ik ook haar geholpen. Mijn collega’s en ik die ‘snelle, resultaatgerichte behandelmtehoden’ hanteren, met (bijna) zonder uitzondering positieve resultaten, zijn allemaal mensen die vanuit hun hart en overtuiging dit werk doen. De hautaine houding van hen die zich strijders tegen kwakzalverij noemen getuigt van geen enkel inzicht in wat er allemaal gebeurt in de complementaire therapie. Natuurlijk, er zijn personen die zich therapeut noemen en die niet gehinderd door enige kennis of inzicht duiken op de kwetsbare medemens. Maar het grootste deel van de complementaire therapeuten heeft een gedegen opleiding, doet aan na- en bijscholing en intervisie. En komen er tegenwoordig ook geen zaken bovendrijven vanuit de reguliere medische wereld, die je de haren te berge doen rijzen? Natuurlijk heeft iedereen het recht om zijn of haar mening te hebben, maar de basis van interactie tussen mensen is altijd nog wederzijds respect. De manier waarop onze minister met VOLKSGEZONDHEID in haar portefeuille zich in dit filmpje, tijdens een toespraak voor de Vereniging tegen Kwakzalverij, uitlaat over mijn beroepsgroep en, nog erger, diegenen die daar begeleiding zoeken en vinden, is op zijn zachtst gezegd respectloos. Ik laat het verder aan jullie om je er een oordeel over te vormen. Overigens volgen dit jaar ruim vierhonderd ambtenaren een zesdaagse cursus jeugdpsychiatrie. Dit omdat de gemeenten met ingang van 1 januari 2015 zelf verantwoordelijk zijn voor de jeugdzorg. De complexe selectie gaat dan worden uitgevoerd door deze ambtenaren, in plaats van op dat gebied geschoolde vakmensen…

Het moment Velen van jullie zullen het boek De kracht van het NU van Eckardt Tolle hebben gelezen. Dus velen kennen het belang van leven in het NU. Daarover komen regelmatig prachtige uitspraken langs die ons er dan nog weer eens een keer op wijzen. Maar hoe lastig is dat soms? Dat er iets leuks aan komt en je daar zo intens naar toeleeft dat alles wat je op weg daar naartoe meemaakt niet bewust meemaakt omdat je alleen het eind van die tijdlijn kunt zien? Dat als je gaat trouwen je het kopen en passen van je jurk alleen kunt zien in het perspectief van de datum in de verte en je niet kunt genieten van het unieke moment (iedereen koopt in de regel maar één keer een trouwjurk en sommigen al helemaal niet) dat je in het paradijs van de trouwjurken bent, ook nog eens samen met diegenen die je zo na staan dat je wilt dat ze erbij zijn. Als je dit voorbeeld leest, kun je vast voor jezelf ook wel zo’n situatie bedenken waar je vergat te genieten van het moment omdat er blijkbaar in de nabije of verre toekomst iets veel groters stond te gebeuren. Nog afgezien van het risico dat als je je teveel van iets voorstelt, het vaak tegenvalt, de WEG van je leven bestaat uit NU momenten. Er zijn natuurlijk ook gebeurtenissen in de tijdlijn waar je tegenop ziet. Zeker dan is het zaak om die te laten voor wat ze zijn en in het NU de rust en het geluk te vinden in de situatie. Probeer in ELK moment het mooie te zien, of het unieke. Natuurlijk zijn sommige momenten mooier of belangrijker dan andere, maar als je bewust elk moment beleeft, dan zul je zien dat al die momenten hun eigen schoonheid hebben. En je zult bij jezelf merken dat je rustiger wordt. Niet meer gejaagd op weg bent naar de volgende gebeurtenis, maar stil kunt staan en zijn bij en in het NU.

Verwijder vuil, was en gif van je fruit Een simpele handleiding in een paar regels om je fruit op een eenvoudige manier te ontdoen van alles wat er aan je in de supermarkt gekochte fruit kleeft. Vul je gootsteen (of een teiltje) met water. Doe daar een kopje azijn bij en roer het even door. Gooi dan alle fruit erin en  laat het tien minuten onder water staan. Het water zal dan vuil zijn en het fruit glanst je tegemoet. Dit is ook een prachtig middel om te zorgen dat bessen niet snel zacht worden en je aardbeien blijven veel langer goed. Simpel en doeltreffend!

En zo komen we aan het eind van de nieuwsbrief van januari. Ja, bijna ook aan het eind van de maand januari J. Ik wens jullie alle goeds. Moge het leven brengen wat je voor moois toekomt en als het eens niet zo gaat als je zou willen, bedenk dan dat achter de wolken altijd de zon schijnt en zoek die schittering in de momenten die er zelfs dan ook zijn. Koester en vier het leven. Een laatste uitsmijter die ons nog even wijst op het belang van het nu.

Er is geen weg naar geluk; geluk ís de weg.

Warme groet,

Ellen Engelman