November 2015


 

 

 

NOVEMBER 2015

 

 Ik denk “morgen lees ik het nog even door, en dan kan die eruit, de nieuwsbrief”. En dan gebeurt er iets verschrikkelijks en niet te bevatten in Parijs. Acht of misschien negen of tien jongens (volgens getuigen waren ze niet ouder dan 25) zaaien in koelen bloede dood en verderf onder onschuldige mensen die een gezellige vrijdagavond hadden. In een restaurant, bij een voetbalwedstrijd, of bij een optreden van  hun favoriete band. 

Onvoorstelbaar. Niet alleen om je in die situatie te bevinden, maar ook dat die jongens dat doen. Er is geen excuus! Geen enkel! Geen enkel geloof rechtvaardigt deze actie. Daarover is iedereen het eens. Iedereen!

De onderliggende reden voor dit soort acties is het zaaien van tweedracht. En velen staan al vooraan om daar in te springen. De actie van enkele ontspoorde jongeren is echter niet symptomatisch voor de denkwereld en het handelen van iedereen die hun geloof aanhangt.

Sanne Wallis de Vries (een actrice) twitterde gisteravond: ‘dit is nu juist de hel waarvoor al de vluchtelingen zijn weggegaan’. Dat is ook zo.

Laten we onze nuchtere Nederlandse mentaliteit behouden en ons niet laten opjutten om de acties van deze ontspoorden te verhalen op iedereen in Nederland waarvan je weet (of vermoedt) dat ie moslim is.

 

LIEFDE IS HET ENIGE ANTWOORD!

 

Als eenling kun je weinig concreets doen om dit geweld te keren. Maar met ons allen kunnen we, door, hoe moeilijk dat soms ook is, liefde te blijven uitstralen en in liefde te leven, de energietrilling op aarde omhoog doen gaan en zodoende uiteindelijk het goed laten overwinnen. Haat en wraak hebben nog nooit iets opgelost, liefde doet dat wel!

Liefde voor de zielen van de slachtoffers, voor hun nabestaanden. En als je zover wilt en kunt gaan ook voor de terroristen en hun nabestaanden. Vergeving is een groot goed. Niet gemakkelijk, maar vooral voor jezelf heel belangrijk. Zo blijf je niet rondlopen met jouw woede. Natuurlijk is het ‘onvergeeflijk’ wat zij gedaan hebben, maar door haat trek je je eigen energie naar beneden en al die slachtoffers heb je er niet mee terug. Probeer los te laten.

Ik stuur liefde, rechtstreeks vanuit mijn hart. Naar jullie, lezers van de nieuwsbrief, want ik realiseer me dat de gebeurtenissen van gisteravond voor een schok hebben gezorgd, maar ik vraag jullie toch om stil te staan bij wat ik hierboven heb geschreven. Het is heel belangrijk dat we de trilling hoog houden. Blijf vertrouwen, laat de angst los, blijf optimisitisch en blijf in liefde. Alleen zo komen we hieruit.

 

En dan toch gewoon de rest van de nieuwsbrief, over tot de orde van de dag ...

 

De klok staat op wintertijd en de dagen worden korter. De natuur laat het oude los en neemt nu haar rust om straks in de lente een nieuw begin te maken. En dat gaat allemaal maar zo vanzelf. Een wonder is het. Loslaten is noodzakelijk om een nieuw begin te maken. Liefdevol loslaten wat je niet meer nodig hebt, of wat niet meer bij je hoort. Dat is soms al moeilijk met spullen, maar als het bijvoorbeeld om mensen gaat, dan schuiven we dat loslaten liefst zo ver mogelijk voor ons uit. Totdat de situatie onhoudbaar is geworden en je je realiseert dat je al veel eerder had moeten loslaten...... Of, dat die ander de knoop voor je doorhakt en jou loslaat. Dat geeft natuurlijk een schok. Maar hoe je het ook wendt of keert. Het is het allerbeste voor je emotionele en fysieke welzijn als je alleen maar mensen (en dingen) om je heen hebt met wie je een gezonde relatie hebt. Daarom is het ook nodig om je leven regelmatig te evalueren. Loslaten hoef je niet te forceren. Go with the flow, als je niet krampachtig vasthoudt, maar geniet van het mooie in relaties met zowel mensen als ‘ dingen’  (je werk bijvoorbeeld) dan voel je precies of hij, zij of het nog bij je hoort. Als het begint te wrikken, besteed daar dan aandacht aan. Wees even stil en voel hoe je erin staat. Als je voelt dat je wordt belemmerd in je flow door die persoon, baan of zelfs object, maak je dan los. Dat kan op veel manieren, kies altijd die manier die past bij de relatie die je hebt. En zorg goed voor jezelf. En mocht hetgeen je loslaat je partner zijn, neem dan ruim de tijd om weer tot en bij jezelf te komen. Ga niet vanuit leegte op zoek naar een nieuwe opvulling, maar heel jezelf, wordt weer je ware en krachtige ik. Dan heb je iets moois te bieden aan die eventuele nieuwe partner. Liefdevol loslaten wat niet (meer) bij je hoort is een essentieel proces om het leven te leiden dat voor je bestemd is. Transparant en liefdevol.

 

Het leven is een prachtige reis vol avonturen. We maken die reis alleen. Sommigen lopen langere of kortere tijd met ons mee, maar uiteindelijk is het ONZE reis. Wees dankbaar voor diegenen die je een deel van je reis vergezellen, maar weet dat ook zij hun reis alleen maken en soms een andere weg zullen kiezen dan jij. Evengoed als jij dat soms zult doen. Haal diep adem en wandel verder. Je komt ongetwijfeld weer nieuwe reisgezellen tegen waarmee je een stuk van je reis op liefdevolle wijze deelt.

 

De wereld om ons heen wordt hoe langer hoe chaotischer, en zelfs in ons eigen nuchtere Nederland is sprake van een verharding van standpunten. Het heeft geen enkele zin om kwaad met kwaad te vergelden. Het enige wat we tegenover haat, voede, geweld en onbegrip kunnen zetten is LIEFDE! Ik lijk een roepende in de woestijn, maar geloof me er worden hoe langer hoe meer mensen wakker op de wereld en de roep om liefde is sterker en sterker. In Thailand mediteerden onlangs 1 miljoen kinderen voor de wereldvrede (zie foto bovenaan) en 3000 monniken hebben een verzoek ingediend of ze een liefdesmeditatie mogen houden in het strijdgebied in Syrie. Dapper? Zeker, maar zij weten dat hun liefdesenergie sterker zal zijn dan het haatzaaien tegen bevolkingsgroepen van diegenen die daar strijden. Er zijn liefdesbrengers van over de hele wereld (ook vanuit Nederland) die op plaatsen waar gestreden wordt, hun meditaties uitvoeren. En stukje bij beetje zal deze ‘epidemie’ van liefde de overhand krijgen. Of en zo ja hoe we daarbij ook hulp van boven of buiten krijgen, daarover zijn de meningen verdeeld. Maar ik ben ervan overtuigd dat de hoge trilling van liefde, compassie en troost, de lage trilling van geweld, woede en al die negatieve uitingen zal overwinnen. Het enige wat we moeten doen is ons niet laten meeslepen. Al dan niet ingegeven door halve of gekleurde informatie, in de neergaande spiraal van afwijzing, haat en achterdocht. Straal liefde uit. Naar hen die huis en haard hebben achtergelaten, maar ook naar de brandstichters, de muren bekladders, de vechtersbazen en diegenen die geen respect hebben voor andermans mening. Blijf in jouw liefde in je zachtheid en straal die uit. Altijd!!

Ik heb het al vaker gezegd. Ook ik maak me wel eens zorgen. Maar het is geen oplossing om dan in negativiteit te gaan zitten. Blijf positief en in een hoge energietrilling, dat is ook voor jezelf veel prettiger. En lastbut  not least. Kijk eens om je heen wat een prachtige dingen er ook gebeuren. Haal daar je positiviteit en optimisme uit. Die zijn terecht! Alles zal goedkomen!

Humor. Het is belangrijk. Een lach per dag, ook daarvan gaat je energiefrequentie omhoog. Hier even een hulpje voor vandaag. Een stadje in Noorwegen geïnspireerd door Monty Pyton’s Ministry of Silly Walks. Zouden ze hier ook eens moeten doen.

 

Na ruim twee jaar zorg(en) heeft dochter Roos een tof appartementje. Ze heeft het opgeknapt naar eigen ontwerp en het bevalt zo goed dat ze twee dagen nadat haar spullen er in gingen ook meteen daar is blijven overnachten. Natuurlijk ben ik blij en trots. We zijn nog niet klaar met het project, en ze woont op 200 meter afstand zodat we makkelijk bij elkaar binnenlopen, maar ik kon het niet helpen dat ik werd overvallen door, ja door wat? De leegte, de stilte, het niet meer zorgen. Het is wennen. Mijn huis is in meer dan 1 opzicht leeg. En dat moet ik weer vullen. Mijn huis en mijn leven. Als om er maar eerst zeker van te zijn dat ik na de hectische periode van bouwmarkten, verven, behangen en meedenken (het sjouwen werd door vrienden en broer gedaan) toch maar mijn rust zou nemen, werd ik de dag na het verhuizen van de spullen meteen overvallen door een zware verkoudheid, die naadloos overging in dito griep. Nu, vier weken later ben ik weer op de been en kan ik dan ook werkelijk beginnen met het herinrichten van mijn appartement en uitjes, bezoekjes en gasten in plannen. Bovenaan het verlanglijstje staan ……. Het strand en de duinen.

 

Doordat ik ziek was zijn de lezing Dialoog met je Gids (11 oktober) en de workshops (25 en 30 oktober) afgelast.. En dat heeft me aan het denken gezet. Omdat ik in januari begin met de opleiding tot Effortless Coach en daar ook nog de feestdagen tussen zitten heb ik besloten om, behoudens de lezing in Huizen (nu 27 november en 11 december) en Klaar voor de Ware in Huizen, alle andere activiteiten in 2015 te schrappen. Ik neem de tijd om 2015 goed af te sluiten, en 2016 op een goede manier te starten. Alles opgeruimd, de lijnen uitgezet en met een fors aantal kilo’s minder ballast. Dat gaat een topjaar worden J.

In de nieuwsbrief van december komen alle zaken voor het eerste halfjaar 2016 op een rijtje te staan.

 

Moeiteloos

Als ik in de loop van de jaren iets geleerd heb, dan is het wel dat als je doet wat bij je past/hoort, dat dan helemaal vanzelf gaat en een groot succes is. Ik heb van die perioden gekend. Maar werd dan weer afgeleid, en dan stopte die ‘flow’. Toch is het voor iedereen weggelegd om een leven te hebben dat als vanzelf stroomt en waarbij je niet hoeft te ploeteren voor succes, maar dat meteen meekomt in die flow. Moeiteloos, zo simpel kan het leven zijn. Een win-win situatie, want tijdens de opleiding lift je mee op het proces waarover je leert, zodat ook jij met je coachingspraktijk in die vanzelfsprekende stroom van het leven komt.

Toevallig (!) raakte ik op de site van deze manier van coachen en ik was meteen verkocht. Bij het intakegesprek bleek pas hoezeer de opleiding bij me past. Dat ik zeven van de tien boeken die verplicht zijn al op de plank had staan geeft maar eens en te meer aan dat mijn gedachten al die kant op gaan, maar dat ik nog wel de dwarsverbanden moet leggen J.

Ik heb er zin in! Een mooie doorstart voor mijn praktijk.

Dus: na april 2016 help ik jou graag om de belemmeringen te (h)erkennen die ervoor zorgen dat je leven niet optimaal stroomt, en die aan te pakken, zodat ook jij moeiteloos gelukkig en succesvol kunt zijn. Wordt vervolgd.

 

IKEA?

Van tien kindertekeningen hebben ze bij deze meubelgigant heuse knuffels gemaakt. Als je er eentje koopt, gaat er een euro naar projecten van Unicef en Save The Children. Het is niet de eerste keer en er zijn op die manier al miljoenen gedoneerd. Wie heeft er nog een (klein)kind in de buurt die blij wordt van zo’n geweldige knuffel? Het is bijna Sinterklaas .......

 

Als ik de baas zou zijn van het journaal

Dan werd meteen het nieuws een heel stuk positiever. Dat zijn de eerste twee regels van een liedje uit Kinderen voor Kinderen van jaren geleden. Maar actueel is deze tekst nog steeds. Kijk je naar het journaal dan word je overspoeld door kommer en kwel. En dat terwijl er ook nog mooie dingen gebeuren, maar die hebben blijkbaar geen nieuwswaarde.

Van een aardige kennis kreeg ik een tijdelijk abonnement op “ De Correspondent” . Zo’n nieuwssite die de zaken eens van de andere kant belicht. Het zijn best lange artikelen, maar ze zetten er netjes boven hoeveel leestijd het zal vergen J. De inhoud echter spreekt me erg aan. Dit artikel wil ik graag met jullie delen omdat het weergeeft wat ik altijd probeer te zeggen.

 

Marco

Bij De Wereld Draait Door hebben ze er een mooi woord voor. Guilty Pleasure. Een van de mijne is Marco Borsato. Gelukkig kan mijn zoon daar in mee en we hebben niet zelden keihard meegezongen in de auto als we samen op pad waren. Voor mijn verjaardag dit jaar gaf hij me kaartjes voor hem en mij voor Symphonica in Rosso op 1 november in Amsterdam. Ik was daar nog nooit geweest; het was overweldigend, ontroerend en vol liefde. Hier de nieuwste van Borsato. Weer ouderwets poetisch, waar en vooral: recht uit zijn en in jouw hart! De boodschap is om positief in het leven te staan, dan trek je de mooie dingen naar je toe. Dat is mij uit het hart gegrepen. Met beelden van ‘De Nieuwe Wildernis’ ook een lust voor het oog. Wat wil een mens nog meer. Mooi

 

AFVALLEN

De laatste jaren word ik heen en weer geslingerd tussen die drang om gewicht te verliezen en de wetenschap dat je jezelf moet accepteren zoals je bent. Dat laatste deed ik braaf. Ik houd van mezelf, weet dat ik iets te melden heb, dat ik kan liefhebben en dat ik voor mensen het verschil kan maken.

Klaar! Zou je zeggen. Maar als je pijn in je lijf hebt, kortademig bent en geen energie hebt om eens lekker een stuk met de hond te gaan lopen, dan is er wel iets grondig mis. Buiten mezelf, maar toch ook belangrijk zijn de afwijzingen en zelfs grove beledigingen van mannen, op een date of bij toevallige ontmoetingen. Die knagen wel degelijk, hoewel ik weet dat ik daar boven zou moeten staan. Maar vooral de zorgen om mijn gezondheid, zeker van diegenen die van me houden, mijn kinderen, hebben me ertoe gezet om het weer te gaan doen: afvallen.

Omdat ik al ontelbaar veel methoden/pillen/trainingen heb gedaan, wilde ik iets waarin ik kan geloven. En ik vond dat, ook omdat ik iemand zag die hiermee een heel ander, gezond en slank, mens is geworden. Een methode waarbij mijn hypothalamus (het orgaan in je hersenen dat onder anderen je metabolisme aanstuurt) wordt hergeprogrammeerd.

De kortademigheid is na een aantal dagen grotendeels verdwenen evenals de pijn in mijn gewrichten. En de weegschaal kruipt naar beneden. Maar dan, na twee weken stopt het afvallen. En, met mijn voeten in het verplichte badje met keltisch zeezout, (om te detoxen) zit ik te peinzen.

Als kind was ik zwaar (dikke werd ik op school genoemd, nou ja gepest) maar als puber en tot een jaar of twintig zag ik er top uit. Vanaf begin twintig en zeker na mijn twee bevallingen kwamen er kilo’s bij. Kun je zeggen dat de bevallingen voor ‘praktische’  kilo’s hebben gezorgd. Er zitten ook ‘emotionele’  kilo’s aan. Een mens maakt het een en ander mee in zijn leven. Wat heb ik vastgezet? Is het een buffer tegen de boze buitenwereld?

John Gabriel heeft onderzocht dat alle overgewicht grotendeels emotioneel is, en anderen denken alles op te lossen met het op de gram nauwkeurig afwegen en bepalen wat je eet. Volgens mij ligt de waarheid ergens in het midden.

Voor mij is duidelijk dat ik op ‘oude laag ben gestuit. Vet dat ik al (wellicht tientallen) jaren geleden heb vastgezet. En ik besluit om eens in discussie te gaan met dat vet. Dat doe ik in een soort NLP sessie, intern. Ik benoem de personen en perioden die voor de buffer verantwoordelijk zijn en pak de eerste (belangrijkste) aan. Wanneer ik dat (en die persoon) bewust loslaat geeft dat een enorme energetische bevrijding. Een dag later geeft de weegschaal weer minder aan en de volgende dagen ook weer. Ik heb het begrepen.

 

Conclusie: overgewicht is NOOIT te bestrijden met alleen minder of heel weinig eten. Ga eens bij jezelf naar binnen en voel, kijk, luister waarom je misschien bepaalde dingen hebt vastgezet. Doe daar dan ook iets aan, zoek eventueel professionele hulp. Anders zul je telkens weer terugvallen in je oude gewoontes en weer opnieuw moeten beginnen.

Zo boven zo beneden, als je je ballast uit het verleden loslaat, zul je ook concrete kilo’s verliezen.

 

De bedoelde NLP oefening heb ik inmiddels zo gemaakt dat ik hem bij anderen kan toepassen. Gewoon even een afspraak maken J

N,B. Bovenstaande geldt niet wanneer bij bijvoorbeeld maagverkleiningen. Als je ineens heel weinig gaat eten dan val je zeker af. Opgeslagen trauma’s en emoties of niet. Maar dat is een rigoreuze beslissing/ingreep.

 

Oogcontact.

Ogen zijn de spiegels van de ziel. Wanneer je (serieus) met een volstrekte vreemde 1 minuut oogcontact hebt, kun je in zijn of haar ziel kijken en je verbinden van ziel tot ziel. We doen het altijd bij de tweede bijeenkomst van Klaar voor de Ware. De deelnemers zijn ontroerd wat dat allemaal losmaakt.

Hier deed men een experiment waarbij willekeurige voorbijgangers zich op vrijwillige basis elkaar een minuut lang in de ogen kijken. Zie wat er gebeurt, en geniet.

Mijn grote wens is om zoiets eens een keer te doen. Moet wel een beetje mooi weer zijn, maar het lijkt me prachtig. Daar kom ik nog eens op terug.

eyecontact

 

There is only one religion,

The religion of love

There is only one language

The language of the heart

There is only one race …

the human race

 

Sai Baba

 

En in het verlengde van de tekst hierboven: een dier is een dier en ik schreef het al eerder: in deze tijden ontstaan er ongewone vriendschappen tussen dieren. Een uil en een kat?

 

Als je twee weken aan het klussen bent en daarna vier weken uitgerangeerd door griep, schiet er weer een nieuwsbrief bij in. Het is niet anders.

Maak er een mooie novembermaand van, waarin je kunt genieten van de aanloop naar de winter. Elk seizoen heeft zo zijn charmes. Vergeet niet in liefde te leven en die ook uit te stralen, help de wereld naar een hogere trilling. Dat kunnen we met ons allen! Heb vertrouwen, want angst is een slechte raadgever. Alle goeds en veel liefde voor jullie!

 

 

The sky is not the limit ….. your mind is.

 

Warme groet,

 Ellen Engelman