November 2016


NOVEMBER 2016

 

 

 

Dit is een iets andere nieuwsbrief dan je gewend bent. Ik had al een tijdje een tekst klaar met links en verhalen, maar het voelde niet af. Toen ik ervoor ging zitten rolde onderstaande tekst uit mijn toetsenbord. Het is tijd om even stil te staan in het NU.

 

 

Wat, lieve lezers, valt er te zeggen. Ik, met mijn nooit aflatende optimisme en troost was deze keer uit het veld geslagen. Niet dat H. een progressieve VS zou hebben voorgestaan, maar toen ik op 9 november wakker werd met een zelfgenoegzame country artiest op de radio die live mocht optreden omdat Trump, zijn grote idool, had gewonnen, had ik het liefst mijn dekbed weer over me heen getrokken en was stiekem verdwenen.

Ik ben toch opgestaan, met dubbele energie. Want ondanks alles ben en blijf ik een onverbeterlijke optimist en heb ik vertrouwen in het universum dat voor ons zorgt en ik kan en wil niet geloven dat dit het ‘begin van het einde’  is zoals zovelen zeggen. Daar zijn we immers zelf bij. We moeten alleen begrijpen dat liefde en vrede de oplossing zijn en dat we allemaal met elkaar verbonden zijn en dat alleen als we daar naar leven, de mensheid en moeder aarde als een phoenix uit de as zullen herrijzen. Ondanks de vernielde historische schatten in het Midden Oosten, de opwarming van de aarde, de haat tussen broeders en zusters die allemaal uit dezelfde bron komen, ondanks alle moeite die wordt gedaan om tweedracht te zaaien, zij die het begrijpen zullen overwinnen. Dat is in dit vreedzame kader een agressief woord, maar het geeft de kracht aan waarmee dat zal gebeuren.

 

In het leven van alledag heeft iedereen zijn ups en downs. Zo gaat dat nu eenmaal. Maar als je in deze tijd leeft is er nog iets anders aan de hand. Daar is ook angst, stress, zorg en verdriet op een schaal waar je zelf geen invloed op hebt. Waar je niets aan kunt veranderen. Of wel?

Natuurlijk kun je dat! Ten eerste is het zaak om bij jezelf te blijven. Laat je niet bang maken, vermijd kranten, journaals en nieuwsrubrieken. Daar word je overvoerd met beangstigende beelden en besteedt men geen enkele aandacht aan het goede nieuws dat er ook is. En .... nog belangrijker. Leef in het NU. In het moment. Gisteren is voorbij, wat toen gebeurd is kan niet meer veranderd worden, en we hebben geen idee wat er morgen zal zijn. Het enige wat we weten is wat er in het NU is. En daar kunnen en mogen we van genieten. Gezellige familiebijeenkomsten, intieme avonturen met geliefden, ontroerende momenten met kinderen, grote en ook hele kleine, feestelijke zaken als huwelijken, verjaardagen en wat dies meer zij. Geniet ook gewoon van het feit dat je LEEFT, groet de buurman, glimlach tegen de cassiere en help die oude dame bij het oversteken. Maak dat je een (liefde)vol leven hebt waar je je liefde deelt met al die anderen. Verbeter de wereld en begin bij jezelf.

 

In deze periode, ook met de volle maan die we net achter de rug hebben, komt er heel krachtige energie op ons af. Ook die geeft onrust, bij onszelf maar ook buiten ons. Het was de periode van het loslaten en na loslaten komt altijd weer een nieuw begin. Misschien heb je dat letterlijk in je leven gemerkt. Die energie kan ook zorgen voor lichamelijke ongemakken. Pijntjes, droge keel, stijve nek en schouders; het hoort er allemaal bij. Alles bij elkaar wordt er een behoorlijk beroep gedaan op onze veerkracht. Weet dat je het allemaal aankunt, blijf bij jezelf en in het nu. Pak je rust.

 

Het is een goede gewoonte om elke dag even stil te zijn, te mediteren, als je het zo wil noemen. Maar dat kun je ook rustig wandelend in de natuur doen, of op je eigen bank . Gewoon even helemaal met en bij jezelf. Al dan niet met een muziekje, of helemaal stil...... Het beste zou zijn om dat elke dag te doen, maar in onze hectische maatschappij is dat niet voor iedereen vanzelfsprekend. Daarom ook zoeken velen die rustmomenten in de vorm van bv yoga, of tai chi lessen. Daar deel je dan je energie ook weer met anderen, en delen is vermenigvuldigen. Als je stil bent, alleen of met anderen, richt je aandacht dan eens op ‘de wereld’ . Stuur daar je vrede en liefde naartoe.  Je denkt dat het niets uitmaakt, maar geloof me:  het maakt het verschil, zeker als we dat met heel velen doen.

 

Ieder zijn of haar mening met respect voor elkaar. Mensenkinderen wat zijn we afgedreven, de hufterigheid loopt de spuigaten uit. Het is hoog tijd dat we wakker worden en dat kan alleen als velen daar van overtuigd zijn.

Neem die eerste stap en toon respect voor die ander, ook al heeft hij of zij een andere mening, kleur of geloofsovertuiging dan jij. Als niemand die eerste stap zet, zal er nooit liefde, respect en vrede komen. De potentie is er. Op de hele wereld zijn  heel velen die klaar zijn voor een liefdevolle samenleving en, ik heb het al vaker gezegd, liefde is sterker dan haat. De liefde kan, en zal uiteindelijk overwinnen.

 

Laten we het doen voor die bijzondere kinderen die nu worden geboren en die in de toekomst deze wereld zullen gaan besturen. Sommigen van hen vertonen een wijsheid die je hoopt aan te treffen bij menig volwassene. Ze zijn 10 jaar en bouwen shelters voor daklozen, of verbouwen groenten die ze aan arme gezinnen geven, of het jongetje dat zijn spelcomputer heeft ingeruild voor een naaimachine waarmee hij de prachtigste knuffels maakt voor kinderen in binnen- en buitenland die anders nooit een knuffel zouden hebben. Of deze held, de zesjarige Alex die via Obama wil regelen dat een gewond Syrisch jongetje bij hen komt wonen. Bijzondere kinderen, die zich bewust zijn dat de wereld moet worden geheeld en die daar gewoon zelf een beginnetje mee maken. Dat geeft hoop!

 

Ook veel volwassenen doen gelukkig een duit in het zakje in het kader van de verbetering van de wereld. Duizenden protesteren vreedzaam in North Dakota. Waar men op vreedzame en liefdevolle wijze probeert tegen te houden dat een pijpleiding met olie over heilige grond van de indianen en door een schone rivier wordt gelegd. Die rivier, De Missouri en die waar deze in overgaat, De Mississippi, voorziet in schoon drinkwater voor miljoenen inwoners. Je moet er niet aan denken wat er gebeurt als, net op veel andere plaatsen waar die pijpleidingen lopen, de leiding zou gaan lekken. Helaas worden de vreedzame protesten op brute wijze door de politie en de bewakers van de oliemaatschappij uit elkaar geslagen, geblazen, geschoten en gespoten. Ik deel regelmatig reportages hierover op Facebook, want in de reguliere media zie je die niet.
Er zijn ook wereldverbeteraars die het in hun eentje doen. Zoals deze. Ik heb de petitie getekend, want zoals de lezers van de nieuwsbrief weten maak ik me al jaren sterk voor het verminderen van het aantal plastic waterflesjes. Hij dus ook. En een verhuizer in Den Haag bouwt het in het verzorgingshuis het interieur van de alzheimerpatienten tot in detail na, zodat ze gewoon verder kunnen met hun leven. Wat een kanjer!

Op ons eigen niveau in ons eigen leven kunnen we allemaal wereldverbeteraars zijn. Leef in en vanuit liefde, weet te vergeven en heb respect voor mens, dier en moeder aarde. Elk ‘kiezeltje in de vijver’  zal steeds grotere kringen maken.

Als iedereen zijn steentje bijdraagt in positiviteit, kan en zal de wereld beter worden. Blijf daarin geloven en ernaar leven. Liefde!  Hoe mooi kan het worden?

Als iemand heeft begrepen wat ‘ leven in het nu’  is, dan was het Ramses Shaffy.  De uitsmijter is van hem. En nog een toepasselijke song van Secret Garden: hymn to hope, misschien een mooie gelegenheid om even stil te zijn/staan.

 

Ren nooit achter iets aan, maar omarm wat je tegenkomt.

Ramses Shaffy

 

Delen van bovenstaande tekst zou mooi zijn.

Heel binnenkort weer een nieuwsbrief met reguliere inhoud. Heb het goed!

 

 

 

Een warme groet,